Gdynia 20.04.2018r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Warszawie

Skarżący: Piotr Lewandowski ul. …
……..

Organ : Centralna Komisja ds. Stopni i Tytułów Pałac Kultury i Nauki 00-901 Warszawa

Sygn.akt II SA/Wa /18

Pismo w sprawie

W odpowiedzi na odpowiedź organu na skargę skarżącego podnoszę, co następuje:
Twierdzenie organu, iż „odwołanie skarżącego w podstawowych punktach skargi wyczerpuje się na polemice z negatywną oceną jego dorobku naukowego zawartymi (tak w oryginale s.2) w opiniach recenzentki I instancji prof.S.K. i negatywnej opinii komisji habilitacyjnej” , jest nieprawdziwe i mija się z treścią, jak sadzę, samej skargi (można również odnieść wrażenie, że sporządzającemu odpowiedź chodziło o odwołanie- w tej sprawie składałem zarówno odwołanie do Centralnej Komisji, jak i skargę do WSA w Warszawie).
Brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że moje zarzuty mają charakter polemiczny wobec recenzji negatywnej I instancji. Zarzut polemicznego charakteru wobec negatywnej opinii komisji habilitacyjnej jest o tyle chybiony, że nie znając argumentów komisji, które legły u podstaw jej uchwały, w żaden sposób nie mogłem z nimi polemizować. Zwracam uwagę, że argumenty te musiały być ważkie, skoro komisja habilitacyjna pominęła dwie pozytywne recenzje, a oparła się na jednej, negatywnej i sporządzonej z naruszeniem przepisów prawa . W skardze wskazałem przepisy, które zostały, w mojej ocenie, naruszone w trakcie postępowania habilitacyjnego zarówno w I instancji, jak i w II. Natomiast organ w odpowiedzi na skargę wskazał na recenzje dwóch superrecenzentów, których powołała w niejawny sposób Centralna Komisja. Skarżący nie został poinformowany o powołaniu nowych, tym razem, superrecenzentów, nie udostępniono mu również treści samych superrecenzji. Zapewne ta okoliczność również nie stanowi, w ocenie Centralnej Komisji, naruszenia zasady przejrzystości postępowania.
Ograniczenie postępowania dowodowego przed CK tylko do uzyskania recenzji superrecenzentow nie stoi na przeszkodzie rozpatrzeniu wszystkich żądań strony i ustosunkowaniu się do nich w sposób rzetelny, tak jak tego wymaga zasada dwuinstancyjności. Naruszenie zasady dwuinstancyjności przez CK zostało sformułowane w pkt.4 skargi. Dlatego budzi zdziwienie stwierdzenie zawarte na ostatniej stronie odpowiedzi na skargę, które nie pozostaje w żadnym związku z zarzutem i jego uzasadnieniem (Ad/4, s.7 mojej skargi). Nie jest mi znany również powód sformułowania przez sporządzającego odpowiedź na skargę zdania, cytuję in extenso: ” W pkt 4 skargi Skarżący cytuje też zdanie, którego nie ma w samej treści odwołania z dnia 29 lipca 2016r. (zarzut dotyczy przekroczenia przez recenzentów praw do niezależnej oceny)”. Nie wskazano, o jakie zdanie chodzi, a treść zarzutu, cytowana w nawiasie, jest nielogiczna. W uzasadnieniach odwołania i skargi taki zarzut nie występuje. Natomiast w uzasadnieniu decyzji CK znajduje się zdanie: „Skarżący w rzeczywistości ocenia, że Recenzenci przekroczyli swoje prawo do niezależnej oceny Jego dorobku i w niektórych miejscach ocenili go w sposób nieadekwatny” (s. 6, na końcu strony).
Zwracam uwagę, że w skardze nie zarzucałem naruszenia terminów zawartych z kpa, tylko naruszenie obowiązku informowania wynikającego z przepisów kpa. Nie wiem również, dlaczego sporządzający odpowiedź na skargę wskazuje na przyczyny obiektywne, które uniemożliwiają zrealizowanie postępowania w terminach „wynikających z przepisów art.35 par 3 kpa”, tym bardziej, że terminów określonych w kpa nie stosuje się do postępowania habilitacyjnego z tego prostego powodu, że stosuje się terminy określone w ustawie o stopniach i tytułach naukowych (…) i nie trzeba powoływać się na bliżej nieokreślone „przyczyny oczywiste”. Terminy z ustawy o stopniach i tytułach naukowych (…) zostały rażąco naruszone. Wskazanym byłoby, aby organ uzasadnił, dlaczego postępowanie trwało tak długo. Trudno uznać, że zachowane zostały w tym zakresie standardy określone w art.41 ust.1 Karty Praw Podstawowych UE, mimo że CK wyraziła w uzasadnieniu swojej decyzji inne, niestety niczym nie uzasadnione, zdanie. Wskazanie przez organ, że opóźnienie w procedowaniu CK „jest konsekwencją oddziaływania czynników obiektywnych, niezależnych od sposobu procedowania Komisji”, w żadnym wypadku nie jest wskazaniem przyczyn uzasadniających tak rażące naruszenie terminów ustawowych. Można wręcz uznać, że organ nie uzasadnił, dlaczego postępowanie habilitacyjne mogło trwać tak długo.
Nadmieniam jeszcze raz, że w skardze zarzuciłem organom działającym w postępowaniu habilitacyjnym rażące naruszenie art.36 par.1 kpa (pkt 2 i uzasadnienie w Ad/2 skargi). Do tego zarzutu organ w odpowiedzi na skargę się nie odniósł.
W kwestii polemiki z oceną CK, iż nie doszło do naruszenia przez prof. dr hab.S.K. przepisów dawnego rozporządzenia MNiSzW z 1.09.2011r., chciałbym podtrzymać zarzut 3/ zawarty w skardze. Nie do zaakceptowania jest gołosłowne stwierdzenie, że superrecenzenci „po przeanalizowaniu ww.w. podstaw prawnych pod kątem ich ewentualnego naruszenia nie znaleźli podstaw do uznania, że doszło do naruszenia przez prof.dr hab.Stanisławę Kalus przepisów dawnego rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie kryteriów oceny osiągnięć naukowych osoby ubiegającej się o stopień doktora habilitowanego (Dz.U. nr 196 z 2011r., poz.1165)”. Podtrzymuję wszystkie argumenty zawarte w pkt. Ad 3/ uzasadnienia mojej skargi, wyrażając dodatkowo pogląd, że jeśli naruszenia wskazane w skardze nie dają podstaw do uznania, „że doszło do naruszenia przez prof.dr hab.S.K. przepisów dawnego rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (…)”, to jakie wady musiałyby dotykać recenzji, żeby można było uznać, że doszło do naruszenia przepisów rozporządzenia MNiSzW z 1.09.2011r.?
W kwestii zarzutu formalnego skargi dotyczącego niedopuszczenia habilitanta do udziału w posiedzeniu komisji habilitacyjnej, organ poprzestał na skrajnie formalistycznym stanowisku, że skoro udział w posiedzeniu habilitanta jest fakultatywny, niedopuszczenie habilitanta do udziału w każdych warunkach (nawet jeśli dwie recenzje są pozytywne, a negatywna recenzja ma wady prawne) nie stanowi naruszenia art.18 ust.10 ustawy o stopniach i tytułach naukowych (…). Można było oczekiwać od organu II instancji, właściwie rozumiejącego zasadę dwuinstancyjności, zbadania tej okoliczności merytorycznie.
Nadmieniam, że akta postępowania nie zostały mi udostępnione ani „po podjęciu uchwały przez Prezydium CK” (mimo zapewnienia zawartego w zdaniu przedostatnim odpowiedzi na skargę), ani do dnia dzisiejszego.
Podtrzymuję wszystkie zarzuty i wnioski zawarte w skardze z dnia 2.03.2018r.

Załączniki:
1.Kopia odpowiedzi na odpowiedź na skargę
2.Kopia dowodu przelewu wpisu od skargi

Reklamy