Gdynia, dnia 14.04.2018 r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie
Powód: C.K
ul. …..
………….. reprezentowany przez r.pr. Piotra Lewandowskiego
Kancelaria Prawnicza Drożdżał Lewandowski

Pozwany: Dyrektor
Zakładu Emerytalno-Rentowego
Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
ul. …..

Sygn. akt XIII 1 U /18

ZAŻALENIE na POSTANOWIENIE SĄDU OKRĘGOWEGO
W SPRAWIE XIII 1U /18

W imieniu powoda (pełnomocnictwo w aktach sprawy) zaskarżanemu postanowieniu z a r z u c a m naruszenie przepisu art.177 par.1 pkt 3 (1) kpc poprzez jego błędne zastosowanie wynikające z przyjęcia, że zawieszenie postępowania w sprawie jest konieczne ze względu na zależność prejudycjalną postępowania cywilnego w sprawie od rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego Sądu Okręgowego w sprawie XIII 1 U 326/18.
Wskazując na powyższe w n o s z ę o uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 27.03.2018r. (sygn. akt XIII 1 U /18) i nakazanie Sądowi Okręgowemu w Warszawie kontynuowania postępowania i wydania merytorycznego orzeczenia w sprawie.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Warszawie zawiesił postępowanie w sprawie odwołań od decyzji emerytalnej i rentowej powoda, uzasadniając to wystąpieniem Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie XIII 1 U /18 z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego o zgodność z ustawa zasadniczą przepisów ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (…) w treści nadanej ustawą z dnia 16.12.2016r. o zmianie powołanej wyżej ustawy. Sąd w uzasadnieniu podniósł, że „charakter relacji zachodzącej pomiędzy zagadnieniem prejudycjalnym oraz przedmiotem postępowania cywilnego jest taki, że bez uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii prejudycjalnej niemożliwe jest rozstrzygnięcie sprawy w toczącym się postępowaniu.” I dalej Sąd stwierdził, że zachodzą okoliczności wskazane w przepisie art.177 par.1 pkt 3 (1) kpc skutkujące zawieszeniem postępowania w sprawie, „bowiem od rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego w sprawie XIII 1 U 326/18, dotyczącego zgodności z Konstytucją ustawy stanowiącej podstawę obniżenia świadczenia, zależy rozstrzygnięcie niniejszej sprawy”.
W ocenie powoda stanowisko Sądu, pomijające istotne argumenty zawarte w pozwie, jest niesłuszne. Powód zwraca uwagę na treść pozwu w części zawierającej zarzuty wobec decyzji organu emerytalno-rentowego. Podstawowym zarzutem jest zarzut nieważności decyzji wynikającej z braku właściwej podstawy prawnej dla jej wydania. Dopiero kolejne zarzuty, podnoszone z ostrożności procesowej, dotyczą niezgodności ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2016 r., poz.2270) z art. 2, art. 7, art. 61 ust. 1 i 2, art. 106, art. 109 ust. 1, art. 119 i art. 120 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz niezgodności z Europejską Konwencją o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, sporządzoną w Rzymie 4 listopada 1950 r. i ratyfikowaną przez Polskę w dniu 19 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284).
W uzasadnieniu pozwu powód podniósł szczegółowe argumenty, uzasadniające brak podstawy prawnej zaskarżonych decyzji, bowiem wobec braku kworum i braku rzetelnego dowodu na istnienie kworum w dniu posiedzenia Sejmu 16.12.2016r., czynności podejmowane przez Sejm w Sali Kolumnowej nie doprowadziły do uchwalenia ustawy, tym samym zaskarżana decyzja emerytalna i rentowa nie mają podstawy prawnej i powinny być uznane za nieważne. Taki obowiązek na organ odwoławczy nakłada przepis art. 156 par.1 pkt 2 w związku z art.180 i 181 kodeksu postępowania administracyjnego.
Sąd może dokonać oceny przedstawionego argumentu i wydać wyrok merytoryczny bez konieczności uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii prejudycjalnej przez Trybunał Konstytucyjny i zawieszania postępowania w sprawie.
Nadto powód podnosi, że Sąd jest zobowiązany do kontroli konstytucyjności ustaw ad casum na podstawie przepisu art.178 ust.1 Konstytucji, który statuuje podległość sędziów tylko Konstytucji i ustawom. Powód zwraca również uwagę, że sędziowie w swojej praktyce orzeczniczej ustalają, jakie prawo będą stosować, a jakie nie będzie wykorzystane do subsumcji stanu faktycznego. Mają zatem uprawnienia decyzyjne w odniesieniu do wszystkich źródeł prawa. Takie samo uprawnienie dotyczy Konstytucji, którą, zgodnie z art.8 ust.2 Konstytucji stosuje się bezpośrednio.
Należy również wskazać, że między przepisami Konstytucji a przepisami ustawy nowelizującej z 16.12.2016r. zachodzi relacja „normy hierarchicznie wyższej” i „normy hierarchicznie niższej”. To uzasadnia, w przypadku sprzeczności regulacji, stosowanie hierarchicznej reguły kolizyjnej, zgodnie z którą norma hierarchicznie wyższa zawsze uchyla normę hierarchicznie niższą. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby Sąd zastosował w niniejszej sprawie hierarchiczną regułę kolizyjną, co może, a nawet powinien zrobić, bez oczekiwania na rozstrzygnięcie kwestii prejudycjalnej przez Trybunał Konstytucyjny.
Biorąc pod uwagę powyższe, wnoszę jak w petitum zażalenia.

Reklamy