CENTRALNA KOMISJA DO SPRAW STOPNI I TYTUŁÓW
Warszawa, dnia 27 listopada 2017 r. tel.22 826-82-38: tel./faks 22 656-63-28 e-mail: kancelaria@ck.gov.pl
Pałac Kultury i Nauki 00-901 Warszawa

BCK-l-O/RW-504/2016

Decyzja
Na podstawie w zw. z art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1789) Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, po rozpatrzeniu odwołania dr. Piotra Lewandowskiego z dnia 29 lipca 2016 r. od uchwały Rady Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego z dnia 13 czerwca 2016 r. odmawiającej nadania stopnia naukowego doktora habilitowanego w dziedzinie nauk prawnych w dyscyplinie prawo, postanawia utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę Rady Wydziału, której dotyczy odwołanie.

Uzasadnienie
Sekcja Nauk Humanistycznych i Społecznych Centralnej Komisji po zapoznaniu się z odwołaniem dr. Piotra Lewandowskiego od uchwały Rady Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego z dnia 13 czerwca 2016 r. odmawiającej nadania stopnia naukowego doktora habilitowanego i po wysłuchaniu opinii recenzentów Centralnej Komisji, w głosowaniu tajnym, wypowiedziała się ostatecznie przeciw wnioskowi o uchylenie zaskarżonej uchwały Rady Wydziału, której dotyczy odwołanie (wynik głosowania: za uchyleniem zaskarżonej uchwały 1 – głos, przeciw-32 głosy, wstrzymujących się – 1 głos).
Prezydium Centralnej Komisji, po zapoznaniu się ze stanowiskiem Sekcji w rozpatrywanej sprawie postanowiło, w głosowaniu tajnym, nie uwzględnić odwołania i utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę Rady (wynik głosowania: za uchyleniem zaskarżonej uchwały – 0 głosów, przeciw -10 głosów, wstrzymujących się – 0 głosów).
Centralna Komisja nie znalazła podstaw do uwzględnienia odwołania od uchwały Rady Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego z dnia 13 czerwca 2016 r. odmawiającej nadania stopnia naukowego doktora habilitowanego.
Przedmiotem oceny Rady Wydziału było osiągnięcie naukowe Kandydata -zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. Rada Wydziału miała formalne i merytoryczne kompetencje do przeprowadzenia postępowania habilitacyjnego. Postępowanie w tej sprawie było przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Recenzje przedstawione w tym postępowaniu habilitacyjnym mają charakter merytoryczny i nie zawierają elementów mogących świadczyć o stronniczości wydanych opinii. W uzasadnieniu odwołania Skarżący zwraca uwagę na naruszenie art. 10 k.p.a., art. 36 § 1 k.p.a., art. 73 § 1 k.p.a., art. 138 k.p.a., art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., art. 156 § 1 k.p.a., art. 18a pkt 10 ustawy o stopniach i tytułach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, art. 41 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, a także nie wskazując konkretnego przepisu na naruszenie przez prof. dr hab. Stanisławę Kalus rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie kryteriów oceny osiągnięć naukowych osoby ubiegającej się o stopień doktora habilitowanego (Dz. U. Nr 196 z 2011 r., poz. 1165).
Autor odwołania nie uzasadnia na czym miałoby polegać naruszenie przytoczonych przepisów. Pomimo braku poprawnie sformułowanych zarzutów Centralna Komisja przeanalizowała wskazane podstawy prawne pod kątem ich ewentualnego naruszenia. Zarzuty te nie są zasadne. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki w postępowaniach dotyczących nadania stopnia doktora i doktora habilitowanego albo tytułu profesora oraz nadania, ograniczenia, zawieszenia i pozbawienia uprawnienia do nadawania tych stopni w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Do zaskarżania decyzji wydanych w tych postępowaniach stosuje się przepisy o zaskarżaniu decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego. Oznacza to, że przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się jeśli ustawa reguluje określone kwestie, a w zakresie nieuregulowanym w ustawie o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego jedynie odpowiednio, a nie wprost.
Zasada określona w art. 10 k.p.a. reguluje kwestie dotyczącą czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania. Ten przepis nie może jednak być stosowany wbrew art. 18a ust. 10 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, zgodnie z którym w szczególnych przypadkach, uzasadnionych wątpliwościami komisji habilitacyjnej dotyczącymi dokumentacji osiągnięć naukowych, komisja może przeprowadzić z wnioskodawcą rozmowę o jego osiągnięciach i planach naukowych. Oznacza to, że Kandydat nie ma możliwości żądania przeprowadzenia rozmów z komisją na swój wniosek, jak również komisja nie ma obowiązku przeprowadzania z Kandydatem rozmowy. Wskazany przepis reguluje wprost czynny udział strony w postępowaniu i jedynie daje uprawnienie komisji do wezwania habilitanta na rozmowę, z którego to uprawnienia komisja nie musi skorzystać.
Przekroczenie terminu, który reguluje art. 36 § 1 k.p.a. nie może być podstawą do uchylenia decyzji, zatem postawiony w ten sposób zarzut również nie mógł przynieść oczekiwanego skutku. Termin ten ma bowiem charakter instrukcyjny.
Zgodnie z art. 73 § 1 k.p.a. strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Odwołujący w odwołaniu nawet nie uprawdopodobnił, że zgłaszał, wniosek o sporządzanie z akt sprawy notatek, czy wniosek o sporządzenie kopii lub odpisów. Niemniej jednak Centralna Komisja nawet w przypadku gdy doszło do tego naruszenia, nie znajduje podstaw do uznania, aby te uchybienia mogły mieć jakikolwiek wpływ na wynik sprawy.
Z uwagi na rozstrzyganie przez Radę Wydziału w oparciu o art. 18a ust. 11 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki nie znajdzie zastosowania art. 138 k.p.a.. Zgodnie bowiem z art. 18a ust. 11 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki komisja habilitacyjna w terminie 21 dni od dnia otrzymania recenzji przedkłada radzie jednostki organizacyjnej uchwałę zawierającą opinię w sprawie nadania lub odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego, o której mowa w ust. 8, wraz z uzasadnieniem i pełną dokumentacją postępowania habilitacyjnego, w tym recenzjami osiągnięć naukowych. Na podstawie tej opinii rada jednostki organizacyjnej, w terminie miesiąca, podejmuje uchwałę o nadaniu lub odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego. Na marginesie należy wskazać, że organ I instancji nigdy nie stosuje przepisu art. 138 k.p.a., dlatego nie może go naruszyć. Przepis ten stosują jedynie organy II instancji, którym w niniejszej sprawie na pewno nie jest Rada Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego.
Rada Wydziału nie mogła naruszyć również art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.. W myśl tego przepisu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Po pierwsze decyzja Rady Wydziału nie była decyzją ostateczną z uwagi na złożenie skutecznego odwołania, a po drugie w ocenie Centralnej Komisji z powodów skazanych powyżej nie można stwierdzić, że Kandydat nie brał udziału w postępowaniu.
Przepis art. 156 § 1 k.p.a. również nie znajdzie zastosowania. Zgodnie z tym przepisem Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która:
1) wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości;
2) wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa;
3) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną albo sprawy, którą załatwiono milcząco;
4) została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie;
5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały;
6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą;
7) zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa.
Ustawodawca nieważność postępowania uregulował odrębnie w art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, a zatem w tym zakresie Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Potwierdza to wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2014 r., w sprawie o sygn. akt I OSK 1461/13 podkreślając, że zgodnie z art. 29a tej ustawy „Rada właściwej jednostki organizacyjnej lub odpowiednio Centralna Komisja, w drodze decyzji, stwierdza nieważność postępowania w sprawie nadania tytułu lub stopnia, jeżeli w pracy stanowiącej podstawę nadania tytułu lub stopnia osoba ubiegająca się o tytuł lub stopień przypisała sobie autorstwo istotnego fragmentu lub innych elementów cudzego utworu lub ustalenia naukowego”. Ustawa o stopniach i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki nie wprowadza trybu postępowania odrębnego, którego przedmiotem byłoby podjęcie uchwały o wyeliminowaniu z obrotu prawnego orzeczenia o odmowie zatwierdzenia uchwały w sprawie nadania stopnia doktora habilitowanego nauk prawnych. Weryfikacja uchwały w sprawie zatwierdzenia lub odmowy zatwierdzenia stopnia doktora nauk prawnych może nastąpić tylko w trybach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego.
Inna wykładnia stosowania przepisu art. 156 k.p.a. jest nie do pogodzenia biorąc pod uwagę regulacje dotyczące wznowienia postępowania. Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 2 ustawy o stopniach i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki przesłankami do wznowienia postępowania o nadanie stopni doktora i doktora habilitowanego albo tytułu profesora mogą być także, oprócz wymienionych w Kodeksie postępowania administracyjnego, ujawnione okoliczności wskazujące na to, że stopień doktora lub doktora habilitowanego albo tytuł profesora został nadany na podstawie dorobku powstałego z naruszeniem prawa, w tym praw autorskich, lub dobrych obyczajów w nauce. Ustawodawca decydując się na taki zapis w ocenie Centralnej Komisji jednoznacznie przesądził, że tryb wznowienia postępowania można zastosować w przypadkach wymienionych w Kodeksie postępowania administracyjnego, jak również w przypadku określonym we wskazanym przepisie. Odnośnie stwierdzenia nieważności ustawodawca nie uregulował tego w ten sposób. Przyjął jedynie możliwość stwierdzenia nieważności, jeżeli w pracy stanowiącej podstawę nadania tytułu lub stopnia osoba ubiegająca się o tytuł lub stopień przypisała sobie autorstwo istotnego fragmentu lub innych elementów cudzego utworu lub ustalenia naukowego.
Zarzut naruszenia art. 41 ust. 1 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej z dnia 30 marca 2010 r. (Dz.Urz.UE.C Nr 83, str. 389) również nie mógł odnieść pozytywnego skutku dla Odwołującego. Brzmienie tego przepisu wskazuje, że każdy ma prawo do bezstronnego i sprawiedliwego rozpatrzenia swojej sprawy w rozsądnym terminie przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii.
W ocenie Centralnej Komisji Rada Wydziału nie naruszyła powyższego przepisu.
Moment rozpatrzenie sprawy nie determinuje jego wyniku. To recenzje o pracy Kandydata zdecydowały o odpowiednim wyniku głosowania, a nie czas procedowania.
Centralna Komisja nie znalazła również podstaw do uznania, że doszło do naruszenia przez prof. dr hab. Stanisławę Kalus rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie kryteriów oceny osiągnięć naukowych osoby ubiegającej się o stopień doktora habilitowanego (Dz. U. Nr 196 z 2011r., poz. 1165).
W tej części postępowanie opiniodawcze wykazało, że zarzuty Odwołującego się nie są zasadne w stopniu pozwalającym na uchylenie uchwały Rady Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego z dnia 13 czerwca 2016 r. odmawiającej nadania stopnia naukowego doktora habilitowanego i przekazanie jej do ponownego rozpatrzenia tej samej radzie lub innej jednostce organizacyjnej.
Recenzenci powołani przez Centralną Komisję szczegółowo i wyczerpująco ustosunkowali się do zarzutów Odwołującego jednomyślnie twierdząc, że jego osiągnięcia naukowe nie spełniają wymagań określonych w art. 16 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. Zgodnie z powyższym przepisem do postępowania habilitacyjnego może zostać dopuszczona osoba, która posiada stopień doktora oraz osiągnięcia naukowe lub artystyczne, uzyskane po otrzymaniu stopnia doktora, stanowiące znaczny wkład autora w rozwój określonej dyscypliny naukowej lub artystycznej oraz wykazuje się istotną aktywnością naukową lub artystyczną. Osiągnięcie, o którym mowa powyżej może stanowić:
1) dzieło opublikowane w całości lub w zasadniczej części, albo cykl publikacji powiązanych tematycznie;
2) zrealizowane oryginalne osiągnięcie projektowe, konstrukcyjne, technologiczne lub artystyczne;
3) część pracy zbiorowej, jeżeli opracowanie wydzielonego zagadnienia jest
indywidualnym wkładem osoby ubiegającej się o nadanie stopnia doktora
habilitowanego.
Obowiązek publikacji nie dotyczy osiągnięć, których przedmiot jest objęty ochroną informacji niejawnych.
W ocenie recenzentów odwołujący nie wniósł znacznego wkładu w rozwój dyscypliny naukowej. Ww. ocena została przyjęta przez Centralną Komisję. Skarżący w rzeczywistości ocenia, że Recenzenci przekroczyli swoje prawo do niezależnej oceny Jego dorobku i w niektórych miejscach ocenili go w sposób nieadekwatny.
Przepisy wskazują jednoznacznie, że osiągnięcia naukowe lub artystyczne, uzyskane po otrzymaniu stopnia doktora muszą stanowić znaczny wkład autora w rozwój określonej dyscypliny naukowej lub artystycznej oraz Odwołujący musi wykazać się istotną aktywnością naukową lub artystyczną. Już samo stwierdzenie, że osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora habilitowanego nie spełnia choć jednego z tych warunków przesądza o konieczności utrzymania w mocy zaskarżonej uchwały. W niniejszej sprawie recenzenci wskazali, że odwołujący nie wykazał się znacznym wkładem w rozwój określonej dyscypliny naukowej lub artystycznej. Przy ocenie akademickiego dorobku Kandydata Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów kieruje się wewnętrznymi kryteriami,(jakimi?) a w razie wątpliwości może powołać dodatkowych recenzentów (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. akt I OSK 1/16) W niniejszej sprawie takie wątpliwości nie wystąpiły.
Po wnikliwym zbadaniu argumentów Skarżącego Centralna Komisja nie znalazła podstaw uzasadniających przyjęcie odwołania od uchwały Rady Wydziału odmawiającej nadania stopnia dr habilitowanego. W tej sytuacji Centralna Komisja postanowiła utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę Rady Wydziału, której dotyczy odwołanie.
Centralna Komisja nadmienia, że opinie komisji habilitacyjnej w sprawie nadania lub odmowy nadania stopnia naukowego nie są objęte dyspozycją przepisu art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. W tej sytuacji przedmiotem odwołania może być tylko końcowa uchwała rady jednostki organizacyjnej odmawiająca nadania stopnia naukowego
Pouczenie
Decyzja niniejsza jest ostateczna. Może ona zostać zaskarżona, z powodu jej niezgodności z prawem, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, w terminie 30 dni od daty jej doręczenia.
Do Decyzji Prezydium Centralnej Komisji do spraw Stopni i Tytułów z dnia 2017 r. nr BCK-I-O/RW- 504/2016

PREZYDIUM KOMISJI:

1. prof. Kazimierz FURTAK
2. prof. Marian GORYNIA
3. prof. Teresa STARZYŃSKA
4. prof. Bronisław SITEK
5. prof. Krzysztof MIKULSKI
6. prof. Marek RATAJCZAK
7. prof. Wojciech BUDZYŃSKI
8. prof. Tomasz TROJANOWSKI wz. Prof. Andrzej BRĘBOROWICZ
9. prof. Zbigniew FLORJAŃCZYK
10. prof. Roman BARLIK
11. prof. Andrzej BANACHOWICZ
– Przewodniczący Komisji …T
– Z-ca Przewodniczącego Komisji
– Z-ca Przewodniczącego Komisji
– Sekretarz Komisji
– Przewodniczący Sekcji I
– Przewodniczący Sekcji II
– Przewodniczący Sekcji III
– Przewodniczący Sekcji IV
– Z-ca Przewodn. Sekcji IV
– Przewodniczący Sekcji V
– Przewodniczący Sekcji VI
– Przewodniczący Sekcji VII

Otrzymują:

dr Piotr LEWANDOWSKI

– Dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego

Reklamy