Służebność przesyłu ma służyć przede wszystkim przedsiębiorcom, postulującym od dawna powołanie do życia nowej konstrukcji prawnej korzystania z cudzych nieruchomości, na których już posadowiono urządzenia przesyłowe bądź planuje się posadowić takie urządzenia. W warstwie merytorycznej służebność przesyłu nawiązuje do regulacji przedkodeksowej zawartej w przepisie art.175 prawa rzeczowego , która pozwalała na ustanawianie służebności na rzecz właściciela oznaczonego przedsiębiorstwa, a nie tylko na rzecz właściciela nieruchomości władnącej.
Służebność przesyłu ma pełnić określona funkcję gospodarczą, która polega na zapewnieniu dostępu do urządzeń przesyłowych posadowionych na cudzym gruncie oraz możliwości korzystania z cudzej nieruchomości w przypadku budowy nowych urządzeń przesyłowych. Realizacja tej funkcji zwiększa użyteczność przedsiębiorstwa infrastrukturalnego. W odróżnieniu od służebności gruntowych, przy służebności przesyłu nie występuje pojęcie nieruchomości władnącej, zastąpione pojęciem przedsiębiorcy uprawnionym do ustanowienia służebności przesyłu . Pojęcie nieruchomości obciążonej pozostało niezmienione. Służebność przesyłu może być ustanowiona wyłącznie na rzecz przedsiębiorcy, który prowadzi działalność związana z wykorzystaniem urządzeń przesyłowych, już istniejących lub które dopiero mają powstać. Należy wskazać, że służebność przesyłu powinna powstać zanim dojdzie do połączenia urządzeń z nieruchomością i po połączeniu urządzeń z przedsiębiorstwem. W przeciwnym razie znajdzie zastosowanie zasada superficies solo cedit, skutkując rozciągnięciem prawa własności nieruchomości gruntowej na urządzenia przesyłowe . Tym samym nie będzie spełniony po stronie przedsiębiorcy wymóg własności urządzeń istniejących, co z kolei wyłącza możliwość wystąpienia przez przedsiębiorcę z roszczeniem o ustanowienie służebności przesyłu opartym na treści art.305 (1) kc. Roszczenie o ustanowienie służebności może być kierowane do właściciela nieruchomości lub użytkownika wieczystego nieruchomości. W tym ostatnim przypadku służebność będzie obciążać prawo, a nie rzecz w sensie technicznym. Ustawa nie wprowadza żadnych kwalifikowanych wymogów co do statusu prawnego właściciela lub użytkownika nieruchomości, może nim być zarówno osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej jak i prowadząca taką działalność, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa w przepisie art.33 (1) kc. Uwzględniając treść przepisu art.46 par.1 kc przyjmuje się, że służebnością przesyłu można obciążyć się zarówno nieruchomość gruntową jak i budynkową i lokalową. Praktyczne znaczenie ma jednak obciążanie służebnością przesyłu nieruchomości gruntowych. Treścią służebności przesyłu jest uprawnienie po stronie przedsiębiorcy infrastrukturalnego do korzystania w oznaczonym zakresie z cudzej nieruchomości (lub prawa w przypadku użytkowania wieczystego) dla zapewnienia prawidłowego działania urządzeń przesyłowych. Istotą uprawnienia przedsiębiorcy infrastrukturalnego jest ograniczone władztwo nad cudzą nieruchomością. W konsekwencji prowadzi to z kolei do ograniczenia prawa własności (lub użytkowania wieczystego) poprzez ustanowienie trwałego, odpowiadającego uprawnieniu przedsiębiorcy infrastrukturalnemu, obowiązku właściciela lub użytkownika wieczystego znoszenia stanu ukształtowanego oświadczeniem woli (w przypadku dobrowolnego ustanowienia służebności przesyłu) lub orzeczeniem sądowym (w przypadku niedobrowolnego ustanowienia służebności przesyłu). Należące do istoty tego ograniczenia obowiązki ciążą na każdoczesnym właścicielu lub użytkowniku wieczystym nieruchomości . W praktyce treść służebności przesyłu oznacza możliwość wejścia przez przedsiębiorcę infrastrukturalnego, jego pracowników i podwykonawców na cudzą nieruchomość w celu posadowienia tam nowych urządzeń oraz konserwacji lub modernizacji istniejących urządzeń przesyłowych. Zapewnienie prawidłowego funkcjonowania urządzeń przesyłowych zostało ukształtowane przez ustawodawcę jako specyficzna okoliczność determinujące treść służebności przesyłu. Kodeks cywilny w przepisie art.289 sformułował szczególny rozkład obowiązku utrzymywania potrzebnych do wykonywania służebności gruntowej. Taki obowiązek może ciążyć co do zasady na właścicielu nieruchomości władnącej lub, jeśli strony ustalą to odmiennie w umowie, na właścicielu nieruchomości obciążonej. W tej ostatniej sytuacji właściciel nieruchomości obciążonej odpowiada osobiście za wykonanie tego obowiązku. W odniesieniu do służebności przesyłu przyjęcie, że strony mogą umownie obciążyć obowiązkiem utrzymania właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości obciążonej, byłoby niezgodne z treścią służebności przesyłu. Po to ustanawia się służebność przesyłu, aby przedsiębiorca mógł m.in. prowadzić prace konserwacyjne lub modernizacyjne, a więc utrzymywać urządzenia potrzebne do wykonywania służebności. Zastosowanie przepisu art.289 par.2 kc do służebności przesyłu wykraczałoby zatem poza ramy odpowiedniego stosowania przepisów o służebnościach gruntowych do służebności przesyłu, wyznaczonego przepisem art.305 (4) kc. Służebność przesyłu jest ustanawiana na podstawie umowy, orzeczenia sądu i decyzji administracyjnej. Orzeczenie sądowe kreuje służebność przesyłu w przypadku określonym w przepisie art.305 (2) kc oraz w przypadku zasiedzenia. W pierwszym przypadku postanowienie sądu wydane w trybie nieprocesowym ma charakter konstytutywne. Sąd uwzględniając wniosek o ustanowienie służebności przesyłu bierze pod uwagę niezbędność ustanowienia służebności dla prawidłowego działania urządzeń przesyłowych oraz odmowę zawarcie umowy o ustanowienie służebności przesyłu. W sentencji postanowienia sąd powinien określić zakres oraz sposób i czas wykonywania służebności przesyłu i wynagrodzenie dla właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości obciążonej, a także oznaczyć przebieg usytuowania urządzeń przesyłowych z powołaniem się na mapę sporządzona przez biegłego sądowego według zasad obowiązujących przy oznaczaniu nieruchomości w księgach wieczystych i opatrzoną klauzulą właściwego organu do spraw ewidencji gruntów i budynków, stwierdzającą, że jest przeznaczona do dokonywania wpisu do księgi wieczystej . Ustalenie wynagrodzenia następuje z urzędu , nawet jeśli wniosek nie zawierał stosownego żądania . W drugim przypadku sąd wydaje również postanowienie w trybie nieprocesowym, jednak ma ono charakter deklaratywny. Służebność przesyłu może być ustanowiona na czas określony lub nieokreślony, zależnie od woli stron lub decyzji sądu ustanawiającego. W czasie swojego istnienia służebność przesyłu może być przedmiotem niesamodzielnego obrotu cywilnoprawnego. Jako jeden ze składników przedsiębiorstwa lub jego części przejdzie na nabywcę przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, chyba, że, na podstawie przepisu art.55 (2) kc, strony ustaliły inaczej lub niemożność zbycia w ramach przedsiębiorstwa wynika z przepisów szczególnych. Służebność przesyłu przechodzi również na nabywcę samych urządzeń, o których mowa w przepisie art.49 par.1 kc. W każdym z wymienionych przypadków nabywca musi być przedsiębiorcą, w przeciwnym razie służebność przesyłu wygasa jako ograniczone prawo rzeczowe. Uprawnienie do korzystania z cudzej nieruchomości opiera się wówczas na nienazwanym lub nazwanym węźle zobowiązaniowym lub na ustanowionej przez strony służebności gruntowej innej niż służebność przesyłu. Taki sam skutek ma zakończenie likwidacji przedsiębiorstwa, co prowadzi do utraty, poprzez wykreślenie z odpowiedniego rejestru przedsiębiorcy, kwalifikowanego w kontekście służebności przesyłu statusu przedsiębiorcy. Służebność wygasa również w przypadku zrzeczenia się i konfuzji. Na podstawie szczególnej regulacji zawartej w przepisie art.1000 par.2 pkt 4 kpc służebność nie wygasa w przypadku egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości. Właściwe dla służebności gruntowych zdarzenia prawne powodujące wygaśnięcie ograniczonego prawa rzeczowego tj. niewykonywanie prawa przez określony czas i zniesienie służebności mocą konstytutywnego orzeczenia sądowego na podstawie przepisów art.art.294 i 295 kc, znajdą również zastosowanie, mocą przepisu art.305 (4) kc, do służebności przesyłu. Po wygaśnięciu służebności przesyłu przedsiębiorca zobowiązany jest do usunięcia z nieruchomości obciążonej urządzeń przesyłowych, pod warunkiem, że utrudniają one korzystanie z nieruchomości zgodnie z społeczno-gospodarczym przeznaczeniem. Jeśli usunięcie powodowały nadmierne trudności lub koszty, przedsiębiorca zobowiązany jest do naprawienia wynikłej stąd szkody, która polega na tym, że na gruncie, w budynku lub lokalu znajdują się urządzenia przesyłowe, służące do wykonywania wygasłej już służebności przesyłu.