Gdynia 25.07.2010r.

                               Sąd Okręgowy w G. za pośrednictwem Sądu Rejonowego w G.

                                          Powód: K.R., reprezentowany przez radcę prawnego

                            Pozwany:  N. Sp. z o.o. reprezentowany przez radcę prawnego

sygn.akt V GC upr …/10

wartość przedmiotu zaskarżenia …….,- zł

              Apelacja powoda od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia …2010r., sygn.akt V GC upr ../10

W imieniu powoda, pełnomocnictwo którego znajduje się w aktach sprawy, wnoszę apelację od wyroku Sądu Rejonowego  w G. z dnia ……2010r., sygn. akt GC upr ../10, który zaskarżam w zakresie oddalającym powództwo (pkt 1) i obciążającym powoda kosztami procesu (pkt 2), zarzucając temu wyrokowi: 1/ naruszenie prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie przepisu art.735 par.2 kc, polegające na zastosowaniu powołanego przepisu, mimo, że umowa nr 1/…. z dnia …….2001r. wraz z aneksami wyraźnie przewidywała wynagrodzenie na rzecz powoda, 2/ błąd w ustaleniach faktycznych przez pominięcie okoliczności, że pozwany swoją własną, autonomiczną decyzją zrezygnował z przedstawiania powodowi czynności do wykonania, przy czym Sąd błędnie uznał, że pozwany zwolnił się przez to z obowiązku zapłaty wynagrodzenia ustalonego w obowiązującej strony umowie nr 1/…. z dnia …….2001r. wraz z aneksami, 3/ błędne ustalenie, że roszczenie powoda nie jest wymagalne, ponieważ powód nie wystawił i nie przesłał pozwanej faktury za miesiąc październik 2…r., 4/ błędne uznanie przez Sąd, że powód bezskutecznie określił i zdefiniował dochodzone przez siebie świadczenia jako odszkodowania, mimo, że powód w piśmie procesowym z …….2010r. wskazał na odpowiedzialność kontraktową pozwanego, wykazał szkodę i jej wartość oraz związek przyczynowy między niewykonaniem zobowiązania przez pozwanego a powstaniem szkody. Wskazując na powyższe, wnoszę o zmianę tego wyroku w zaskarżonym zakresie i uwzględnienie powództwa wraz z zasądzeniem od pozwanego kosztów procesu za obie instancje, a w razie nieuwzględnienia tego wniosku- o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w G. do jej ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach instancji odwoławczej.

Uzasadnienie:    Sąd ustalił, że umowa 1/….. z dnia ….2001r. zawarta przez strony obowiązywała pozwanego i powoda w okresie wypowiedzenia, który rozpoczął się z dniem doręczenia pozwanemu przez powoda pisma wypowiadającego umowę i kończył się z dniem 30.09.2008r. Sąd uznał za nietrafny zarzut pozwanego „poprawnego i skutecznego rozwiązania zawartej przez strony umowy przez pozwaną ze skutkiem natychmiastowym”. Z tych ustaleń Sąd wyprowadził jednak nieprawidłowe wnioski, dokonując błędnych ustaleń faktycznych i niewłaściwej subsumpcji. Sąd uznał, że strony zawierając umowę nie uzgodniły wynagrodzenia, zatem w sytuacji, gdy powód nie świadczył usług w okresie wypowiedzenia, doszło do świadczenia faktycznego innego rodzaju usługi, a mianowicie „gotowości do świadczenia usług”. Takie ustalenie ze strony Sądu należy uznać za dowolne, ponieważ nie znajduje ono oparcia w treści zawartej między stronami umowy. Również pozwany w trakcie postępowania przed sądem pierwszej instancji nie podnosił tego zarzutu. Umowa przewidywała zakres przedmiotowy, który w żadnym przypadku nie przewidywał „gotowości” jako usługi świadczonej przez powoda. W stosunku cywilnoprawnym każda strona ma prawo do kształtowania swojej własnej sytuacji prawnej i w ramach tego prawa pozwana mogła również zrezygnować z przedstawiania powodowi czynności do wykonania. Strony natomiast ustaliły wynagrodzenie miesięczne, niezależnie od natężenia potrzeb ze strony pozwanej i nakładu pracy po stronie powoda. Mogło zatem dojść do takiej sytuacji, że stosunki faktyczne w danym miesiącu nie wymagały, poza przebywaniem na terenie siedziby pozwanej w ustalonym dniu tygodnia, podejmowania czynności przez powoda (co się zdarzało w trakcie kilkunastoletniej współpracy powoda i pozwanej) lub ich natężenie mogło być tak duże, że wymagało od powoda poświęcenia znacznego czasu i wysiłku (co również się zdarzyło w trakcie współpracy powoda i pozwanej). W obu sytuacjach nie miało to jednak wpływu na wysokość wynagrodzenia ustalonego w umowie. Błędnym jest zatem ustalenie przez Sąd, że nietrafne jest stanowisko powoda (w treści uzasadnienia na str.15 jest napisane „stanowisko pozwanego”, co jest oczywistą omyłka pisarską) co do „ryczałtowego” charakteru uzgodnionego wynagrodzenia, niezależnego od ilości i jakości wykonywanych prac. Przewidziany w umowie wymóg przedstawiania na żądanie pozwanej specyfikacji wykonanych prac nie miał wpływu na wymagalność wynagrodzenia miesięcznego. W trakcie wieloletniej współpracy nie było ani jednego przypadku odmowy wypłaty lub żądania obniżenia wysokości wynagrodzenia, tak samo jak nie było przypadku żądania wyższego wynagrodzenia niż ustalone w umowie. Mimo że dowód z przesłuchania świadka P.L. wyraźnie wskazywał, że wynagrodzenie było wypłacane nawet w przypadkach nieobecności przedstawiciela powoda z powodu jego choroby lub dłuższych wyjazdów. Pozwana nie obaliła dowodu z przesłuchania świadka P.L. innym dowodem, to jednak Sąd pominął ten dowód bez uzasadnienia. W konsekwencji błędnych ustaleń faktycznych Sąd nieprawidłowo zastosował przepis art.735 par.2 kc. Przepis ten odnosi się do sytuacji, gdy strony nie ustalą wynagrodzenia i nie ma obowiązującej taryfy. Strony ustaliły wynagrodzenie, co jest bezsporne. Zarzut, że powód nie naliczył odpowiedniego wynagrodzenia jest bezpodstawny wobec przedłożenia pisemnej umowy, której żadna ze stron nie kwestionowała. Sąd pominął całkowicie okoliczności faktyczne, które spowodowały, że powód nie wykonywał czynności usługowych w miesiącu październiku 2007r.. Takimi okolicznościami było nieprzedstawianie powodowi czynności do wykonania w drugiej połowie miesiąca i formalny zakaz wpuszczania do siedziby pozwanej przedstawiciela powoda. Do czasu wprowadzenia formalnego zakazu przedstawiciel powoda przebywał w siedzibie pozwanego w dni ustalone, demonstrując „gotowość” do faktycznego wykonywania czynności. Jeśli pozwany nie chciał korzystać z usług powoda, kierując się sobie znanymi powodami, mógł to zrobić, nie mogło to jednak mieć niekorzystnego dla powoda wpływu na wynikające z umowy obowiązki pozwanej. Sąd błędnie utożsamił płatność wynagrodzenia z jego wymagalnością, uznając bezzasadnie, że ta ostania łączy się wystawieniem i doręczeniem faktury. Strony wyraźnie i bezspornie umówiły się, że wynagrodzenie będzie wymagalne po upływie każdego miesiąca, natomiast płatność następować będzie w okresie do 14 dni od doręczeniu faktury pozwanemu. W doktrynie prawa zobowiązań (W.Czachórski: Zobowiązania. Zarys wykładu, Warszawa 1994, s.217) odróżnia się funkcjonalnie „wymagalność” i „termin spełnienia świadczenia (termin zapłaty)”. Skutkiem upływu miesiąca kalendarzowego jest wymagalność świadczenia ze strony pozwanej i możliwość dochodzenia roszczenia wymagalnego, natomiast płatność związana jest z działaniem powoda (wysłanie faktury) i działaniem pozwanej (zapłata w terminie do 14 dni od daty doręczenia faktury). W przedmiotowej sprawie powód nie wystawił faktury, ponieważ wysłał pozwanemu wezwanie do zapłaty. Ma to taki skutek, że odsetki liczy się od daty doręczenia wezwania do zapłaty, a nie od daty, w której upłynął czternasty dzień od doręczenia faktury. Drugim skutkiem jest dochodzenie wynagrodzenia netto bez naliczonego podatku od towarów i usług. Oba te skutki powód uwzględnił w swoim pozwie. Natomiast nie sposób dochodzonemu świadczeniu odmówić cechy wymagalności, bowiem świadczenie uzyskało ją z upływem terminu określonego w umowie (zakończeniem danego miesiąca). Powód podnosi nadto, że Sąd uznał za „bezskuteczną próbę powoda określenia i zdefiniowania dochodzonego przez powoda świadczenia jako odszkodowania” (s.17 uzasadnienia). Na Sądzie ciąży obowiązek wskazania podstawy prawnej, również wtedy, gdy strona postępowania nie wskazuje wcale lub wskazuje błędna podstawę prawną. Sąd nie jest również związany podstawą prawną wskazaną przez strony. Niewątpliwie powstał w majątku powoda określony uszczerbek majątkowy, spowodowany niewykonaniem zobowiązania umownego przez pozwanego z przyczyn leżących po jego stronie. Powód w piśmie procesowym wskazywał odpowiedzialność odszkodowawczą związaną z niewykonaniem zobowiązania przez pozwaną, wykazując jednocześnie istnienie i wysokość szkody, a także związek przyczynowy między działaniem pozwanego a powstaniem szkody. Sąd pominął tę okoliczność, a także nie wyciągnął wniosków procesowych z faktu, iż pozwana nie udowodniła działania z należytą starannością i okoliczności powodujących powstanie szkody, za które nie ponosi odpowiedzialności, do czego zobowiązuje ją treść przepisu art.471 i następne kc. Ustalenia w tym zakresie nie wykraczały poza wnioski dowodowe powoda i pozwanej, zatem należy wskazać na nieuzasadnione zaniechanie Sądu w tym zakresie. Powód w dalszym ciągu podtrzymuje argumenty o kontraktowej odpowiedzialności odszkodowawczej pozwanej. Uwzględniając powyższe wnoszę jak w petitum.

Załączniki: 1. dowód uiszczenia opłaty sądowej od apelacji, 2. odpis apelacji dla strony przeciwnej.