… .01.2010r.

 Sygn.akt V GC ../10        

                                                                        Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ

                                              Powód: K. R.

                                 Pozwany: Przedsiębiorstwo… N.Sp. z o.o.                           

                                 Pismo w sprawie

 W odpowiedzi na sprzeciw od nakazu zapłaty w imieniu powoda podnoszę co następuje: Zarzut braku legitymacji biernej powoda w oparciu ze względu na brak w oznaczeniu pozwanego słów „Przedsiębiorstwo …….” jest bezzasadny. Pełne brzmienie oznaczenia pozwanego  zgodnie z KRS brzmi Przedsiębiorstwo ….. N. Sp z o.o.. Powód w pozwie oznaczając pozwanego kierował  się zapisem par.2 ust. 1 umowy spółki Przedsiębiorstwa ……… N. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, który umożliwia korzystanie ze skrótu N. Sp. z o.o. Pozostałe dane identyfikujące są prawidłowe i pozwalają bez wątpliwości wskazać pozwanego. Wnoszę o sprostowanie oczywistej pomyłki polegającej na zastosowaniu używanej przez pozwanego, zgodnie z umową spółki, skróconej nazwy i oznaczenie powoda jako Przedsiębiorstwo ……… N. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, to jest w pełnym brzmieniu jego firmy.  Co do pozostałych zarzutów pozwanego, w imieniu powoda podnoszę jak poniżej.  Pozwany przyznaje wszystkie okoliczności faktyczne powołane w pozwie. Dokonuje jednak nieprawidłowej ich oceny w kontekście przepisu art.746 par.1 kc. Podtrzymując twierdzenia i argumentację zawartą w pozwie, wskazuję nadto, że pozwany bezzasadnie utożsamia możliwość wypowiedzenia umowy w każdym czasie ze skutkiem natychmiastowym. Pozwany uznaje bez podstawy prawnej i umownej, że wypowiedzenie umowy zlecenia ma skutek w postaci zakończenia bytu prawnego umowy z datą doręczenia wypowiedzenia. Taki skutek miałby miejsce, gdyby strony nie wprowadziły do umowy zapisów o terminie wypowiedzenia. Obecnie ustalony pogląd w doktrynie jak i w orzecznictwie jest taki, że tylko przepis art.746 par.3 uznaje się za ius cogens, w pozostałej części, tj.par.1 i 2 są przepisami względnie obowiązującymi. Rozstrzygające znaczenia ma w tej kwestii stanowisku Sądu Najwyższego, wyrażone w wyroku z dnia 28.09.2004r. (sygn.akt IV CK 640/03 publ. w OSNC nr 9 z 2005r., poz.157). SN stwierdził, że „wynikająca z art.746 kc norma pozwalająca wypowiedzieć zlecenie każdej ze stron w każdym czasie ma charakter względnie obowiązujący”. W konsekwencji, zadaniem Sadu Najwyższego, w umowie zlecenia można wyłączyć tę możliwość w odniesieniu do jednej lub obu stron. Istnieje zatem swoboda stron w ustalaniu kwestii zakończenia bytu prawnego umowy zlecenia. Analogiczny pogląd wyraził również Sąd Najwyższy w innym wyroku z dnia 11.09.2002r. (sygn.akt V CKN 1152/00, niepubl.) uznając, że strony umowy zlecenia mogą w umowie określić terminy i sposoby wypowiedzenia i przez to „zrzec się możności wypowiedzenia umowy w każdym czasie”.    Należy jeszcze raz podnieść, że wypowiedzenie „ze skutkiem natychmiastowym” w okolicznościach niniejszej sprawy nie znajduje podstawy ani w umowie, ani w przepisie. Jeśli strony nie ustalą czasu wypowiedzenia, to, zgodnie z konstrukcją przepisu względnie obowiązującego, znajdą zastosowanie normy wynikające z takiego przepisu to jest art. 746 kc. Jeśli strony ustaliły okres wypowiedzenia, po upływie którego umowa przestaje obowiązywać, to wypowiedzenie przez pozwanego z adnotacją „ze skutkiem natychmiastowym” ma tylko ten skutek, że rozpoczyna bieg okresu wypowiedzenia, a nie, że umowa kończy byt prawny, z datą doręczenia stronie oświadczenia o wypowiedzeniu. Powód mógł zatem zasadnie przyjąć, że nie można w każdym przypadku utożsamiać wypowiedzenia jako czynności prawnej jednostronnej  ze skutkiem w postaci natychmiastowego zakończenia bytu prawnego umowy zlecenia. Zapis ustawowy w przepisie art.746 par.1 zd.1 kc jest tak sformułowany, że zasadnym jest przyjęcie wypowiedzenia i jednoczesnego skutku w postaci zakończenia bytu prawnego zlecenia, jeśli umowa stron nie przewiduje terminu wypowiedzenia. Powyższa argumentacja została już powołana w pozwie. Powód podnosi, że z treści pisma pozwanego z dnia 28.09.2009r. doręczonego powodowi nie wynikało, iż pozwany wypowiada umowę z ważnych powodów. Argumentacja pozwanego, że pozwany nie jest zobowiązany do wskazywania powodów wypowiedzenia, jest słuszna tylko odniesieniu do powodów innych niż ważne. Powołany przez pozwanego wyrok SN z 16.02.201r. nie zawiera sformułowania, że jeżeli strony nie ograniczyły dopuszczalności rozwiązania umowy do ważnych ku temu  powodów, nie muszą- składając drugiej stronie stosowne oświadczenie woli- nawet wskazywać powodów wypowiedzenia (sam wyrok dotyczy innego stanu faktycznego). Jest to sformułowanie zawarte w Komentarzu do Kodeksu Cywilnego. Księga Trzecia Zobowiązania, tom.2, s.343, jest zatem wypowiedzią doktrynalna. Ważne powody muszą być wskazane w piśmie wypowiadającym chociażby z tego powodu, że wówczas zleceniobiorca, znając te powody, może wskazywać na ich bezzasadność, i chodzić odszkodowania na podstawie przepisu art.746 par.1 in fine. Jeśli pozwany, wypowiadając umowę bez wskazania w piśmie wypowiadającym ważnych powodów, uznaje, że ma to skutek natychmiastowy, to jest to niezgodne z zapisem umowy, statuującym 12-miesieczny termin wypowiedzenia. Tym samym pozwany, bez wskazania podstawy prawnej, narusza zasadę pacta sunt servanta. Jednak nawet w przypadku wypowiedzenia umowy z ważnych powodów nie można przyjąć, że takie wypowiedzenie uchyla zapis umowny dotyczący okresu trwania wypowiedzenia. Przepis art.746 par.3 kc nie zawiera takiego zapisu.. Natomiast przepis art.3651 kc wyraźnie stwierdza, że zobowiązanie bezterminowe o charakterze ciągłym wygasa po wypowiedzeniu przez wierzyciela lub dłużnika z zachowaniem terminów umownych, ustawowych lub zwyczajowych. Dopiero brak takich terminów powoduje, że zobowiązanie wygasa niezwłocznie po wypowiedzeniu. Treść tego przepisu uniemożliwia przyjęcie tezy, jakoby wypowiedzenie pozwanego wywołało skutek natychmiastowy.  Powód zasadnie uznawał, że pismo pozwanego z dnia …09.2009r. wypowiadające umowę z dnia 6.12.2001r. wraz z aneksami nie miało skutku natychmiastowego. Tym samym przedmiotowa umowa obowiązywała i stanowiła podstawę do   wykonywania obowiązków obu stron. Powód zgłaszał się po dacie  …09.2009r. (data pisma wypowiadającego powoda)  do siedziby pozwanego, gdzie świadczył swoje usługi na podstawie umowy. Pozwany uniemożliwił powodowi wykonywanie obowiązków umownych, zakazując wstępu do siedziby pozwanego. Decyzję o zwróceniu się do powoda o wykonanie usługi prawnej podejmował każdorazowo pozwany.

Dowód: przesłuchanie świadka T. K., o którego przesłuchanie wnoszę (adres zamieszkania jest nieznany, powód zobowiązuje się do jego ustalenia i podania Sądowi w późniejszym terminie)

Umowa miała charakter ryczałtowy, niezależny od nakładu pracy powoda. W takiej sytuacji wynagrodzenie należało się powodowi, jeśli pozwany sam, z własnej woli, nie  zwracał się do powoda z zagadnieniami prawnymi. W okresie obowiązywania umowy w takiej sytuacji obowiązkiem powoda było zapewnienia gotowości poza siedzibą pozwanego na wypadek zmiany decyzji pozwanego. Powód podnosi, że ustalone kanały komunikacyjne, znane pozwanemu (numer telefonu komórkowego P. L.,  jego adres e-mailowy, adres siedziby, numer telefon i faksu, adres e-mailowy powoda)  w okresie obowiązywania umowy nie uległy zmianie.   Co do zarzutu braku wskazania podstawy prawnej żądań powoda, powód podnosi, że, biorąc pod uwagę stan faktyczny, oparty na zapisie umowy między stronami i wypowiedzeniu tej umowy przez powoda oraz uwzględniając treść pisma pozwanego z dnia …09.2009r.(brak wskazania ważnych powodów wypowiedzenia), nie było podstaw do formułowania żądania zapłaty kwoty …….,- zł jako odszkodowania równego wynagrodzeniu netto (bez podatku VAT). Powód miał natomiast podstawy do wnoszenia pozwu o zapłatę zaległego wynagrodzenia w oparciu o obowiązującą, do czasu zakończenia terminu wypowiedzenia, umowę. Niemniej, z ostrożności procesowej, powód podnosi, szkoda powoda polega na pozbawieniu go przez pozwanego należnego wynagrodzenia w okresie wypowiedzenia umowy w sytuacji, gdy przy należytym świadczeniu zobowiązania wzajemnego przez pozwanego powód otrzymałby należne mu wynagrodzenie.  Jednocześnie powód wskazuje, że szkoda powstała w na skutek działania pozwanego w postaci złożenia pisma wypowiadającego i bezzasadnego przyjęcia, że wypowiedzenie miało skutek natychmiastowy. Dalszą konsekwencją, pozostającą w adekwatnym związku przyczynowym, był brak świadczenia na rzecz powoda w postaci wynagrodzenia za miesiąc październik 2007r.. Powód podnosi również, że pozwany obowiązany jest udowodnić dołożenie należytej staranności przy wykonywaniu swoich zobowiązań umownych oraz wskazać okoliczności, które spowodowały niewykonanie zobowiązania i udowodnić, iż są to okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności. W sprzeciwie pozwanego brak jest dowodów na te okoliczności. Powód podnosi również, iż ewentualny dowód w tym zakresie dotknięty został, w świetle przepisu art.505(5) kpc, prekluzją dowodową.  Biorąc pod uwagę powyższe wnoszę jak w pozwie.