Ukształtowanie służebności przesyłu jako ograniczonego praw rzeczowe rozwiązuje bez wątpliwości problem następstwa prawnego w przypadku przeniesienia własności nieruchomości obciążonej. Służebności jest skuteczna wobec każdoczesnego właściciela nieruchomości, zatem każdy następny właściciel jest zobowiązany do znoszenia (pati) tego, że uprawniony korzysta z jego nieruchomości w ramach służebności przesyłu ustanowionej przez czynność prawną poprzedniego właściciela nieruchomości. Innymi słowy, służebność obciąża każdoczesnego właściciela nieruchomości obciążonej. Łańcuch nabywców może być dowolnie długi do granicy ustalonej w przepisie art.247 kc, regulującym tzw. konfuzję.. Zgodnie z tym przepisem, ograniczone prawo wygasa, jeżeli przejdzie na właściciela rzeczy obciążonej albo, jeżeli ten, któremu prawo takie przysługuje nabędzie własność rzeczy obciążonej. Odnosząc to do służebności przesyłu, można stwierdzić, że nabycie przez przedsiębiorstwo przesyłowe prawa własności nieruchomości obciążonej oraz nabycie przedsiębiorstwa przesyłowego przez właściciela nieruchomości obciążonej spowodują wygaśnięcie służebności przesyłu. Z kolei nieruchomość gruntowa oddana w użytkowanie wieczyste może być sprzedana wyłącznie użytkownikowi wieczystemu[1], jednak mimo wygaśnięcia wskutek konfuzji prawa użytkowania wieczystego, nie ma to wpływu na obciążające dotychczas użytkowanie wieczyste ograniczone prawa rzeczowe, w tym służebności przesyłu. Na mocy wyraźnego zapisu w art.124 ust. 2 zdanie drugie ustawy o gospodarce nieruchomościami wyłączającego stosowanie przepisu art.241 kc, w takiej sytuacji nie dochodzi do wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na użytkowaniu wieczystym. Następuje zmiana przedmiotu ograniczonego prawa rzeczowego: zamiast na dotychczasowym prawie użytkowania wieczystego służebność przesyłu będzie ciążyła na nieruchomości, nie wpływając na istnienie i treść służebności przesyłu. Przepis art. 3053 par.1 kc w sposób szczególny uregulował następstwo prawne w przypadku czynności prawnych po stronie przedsiębiorcy przesyłowego. Konstrukcja służebności gruntowej jako prawa związanego z nieruchomością władnącą jest w przypadku służebności przesyłu niestosowalna z tej racji, że służebność przesyłu po stronie uprawnionego jest związana z przedsiębiorcą i przedsiębiorstwem przesyłowym a nie z nieruchomością władnącą (praedium dominans)[2]. Wchodzi tym samym w skład przedsiębiorstwa jako „inne prawa rzeczowe do nieruchomości”[3] i już z tego powodu przechodzi na nabywcę przedsiębiorstwa przesyłowego, zgodnie z treścią przepisu art.552 kc. Powołany przepis art. 3053 par.1 może być w części dotyczącej przejścia służebności przesyłu na nabywcę przedsiębiorstwa traktowany jako superfluum. Służebności przesyłu przechodzi również na nabywcę urządzeń, określonych w art.49 par.1 kc. Ustawodawca uregulował zatem służebność przesyłu jako prawo podwójnie związane: raz z przedsiębiorstwem, drugi raz z urządzeniem przesyłowym. Jednocześnie służebność przesyłu mocą przepisu art. 3053 par.1 kc jest prawem niezbywalnym w tym sensie, że nie może być inaczej przeniesione jak tylko wraz z przedsiębiorstwem lub urządzeniem przesyłowym, w pierwszym przypadku w ramach sukcesji uniwersalnej, w drugim w ramach sukcesji singularnej.


[1] Przepis art.124 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.  

[2] J.Ignatowicz: Prawo rzeczowe,Warszawa 2000, s.224.

[3] Przepis art.551 pkt 2) kc.