tłumaczenie z języka angielskiego                                                                                                                                        Gdańsk 28.05.2004r

  Międzynarodowy Sąd Arbitrażowy przy Krajowej Izbie Gospodarki Morskiej ul.Armii Krajowej 24 w Gdyni

                                                                                                                                          powód: N. Spółka z o.o. ul. Kpt.ż.w. W.P. 80-958 Gdańsk

                                                                                                                                         pozwany: S. S.A. 16 Square de la….91302 Massy Cedex    

                                                                                                                                                              Francja

   Request for arbitration

Działając jako prokurent w imieniu powoda wnoszę o zasądzenie na rzecz powoda kwoty 665.953,90 PLN tytułem zwrotu kosztów poniesionych przez powoda związku z wykonywaniem przez powoda napraw gwarancyjnych instalacji odzysku oparów węglowodorowych (VRU) wykonanej wadliwie przez pozwanego. Jednocześnie informuję, iż niniejsze powództwo może zostać zmienione w części dotyczącej umowy z firmą Jordan. Ostateczna cena wykonania prac naprawczych jest obecnie negocjowane z wykonawcą niezbędnych robót i zostanie zgłoszone Zespołowi Orzekającemu (Arbitral Tribunal) niezwłocznie po zakończeniu negocjacji. Wnoszę również o zasądzenie na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego.   

   Reasons

Powód i pozwany zawarli w dniu 30.07.1999r. umowę dostawy i montażu instalacji  odzysku  oparów węglowodorowych. Zgodnie z treścią klauzuli 30.2 umowy, powód i pozwany ustalili właściwym do rozstrzygania sporów wynikających z tej umowy Międzynarodowy Sąd Arbitrażowy w Gdyni. Zgodnie z dalszą treścią tej klauzuli, spory powinny być rozstrzygnięte przez trzech arbitrów, przy czym przewodniczącym musi być prawnik. Językiem postępowania jest język angielski. Zgodnie z treścią klauzuli 30.3 umowy, prawem właściwym dla tej umowy jest prawo polskie. Dowód: treść klauzuli 30 umowy z dnia 30.07.1999r. (s.28 i 29 kopii umowy). Zgodnie z treścią umowy z dnia 30.07.1999r. pozwany zobowiązał się do wykonania „pod klucz” instalacji odzysku oparów węglowodorowych dla Morskiego Terminalu N. Spółki z o.o. w Gdańsku. Dostawa urządzeń dla przedmiotowej instalacji odbywała się na warunkach DDP Port Gdański według INCOTERMS 1990. Poza sporem jest okoliczność, iż wykonana przez pozwanego instalacji miała posiadać zdolność do ograniczenia emisji węglowodorów do poziomu nie więcej niż 1 g/m3. Takie warunki zostały określone w umowie w klauzuli 1.10 „Cel umowy” oraz w załączniku I do umowy. Dowód: klauzula 1.10 i załącznik do umowy (s. 6 umowy i ss.3 i 4 załącznika I). Do dnia złożenia pozwu przedmiotowa instalacja nigdy nie osiągnęła ustalonego w umowie standardu emisyjnego. Wielokrotnie przeprowadzone badania emisji w trakcie faktycznego załadunku  wykazały, iż emisja węglowodorów znacznie przekracza określony w umowie poziom. Pozwany, wielokrotnie wzywany przez powoda do podjęcia działań umożliwiających uzyskanie przez VRU poziomu emisji węglowodorów określonego w umowie, uznał, iż powodem nieosiągnięcia umownego poziomu emisji są niewłaściwe pompy, stanowiące zasadniczą i integralną część instalacji VRU.  Pozwany przesłał trzy pompy stanowiące zasadniczą część instalacji VRU do naprawy do szwajcarskiej firmy B.. Pompy te zostały ponownie zainstalowane w dniu 10.06.2002r., jednak instalacja w dalszym ciągu nie osiągnęła parametrów umownych. Powód poniósł koszty związane z odbiorem przesyłki, których pozwany nie zwrócił, mimo ustalenia warunków dostawy DDP. Badania przeprowadzone w dniu 26.06.2002r. przez ekspertów z Politechniki G.j wykazały, iż w dalszym ciągu poziom emisji przekracza znacznie poziom ustalony w umowie, co więcej emisja zwiększała swój poziom z upływem czasu. Ponowne badania przeprowadzone na zlecenie powoda przez ekspertów z Politechniki G. w obecności przedstawicieli pozwanego w dniach 25-26.08.2002r. wykazały emisje na wylocie instalacji 144g/m3. Przedstawiciele pozwanego nie zgłosili żadnych zastrzeżeń do przebiegu pomiaru, ani w jego trakcie, ani w jakimkolwiek późniejszym terminie, dysponując kopią powołanego jako dowód raportu z badania pomiarów stężenia węglowodorów na wlocie i wylocie z VRU podczas załadunku tankowca m/t N. W. w dniu25-26.08.2002r. Dowód: 1.raport z badania stężenia węglowodorów na wlocie i wylocie z VRU podczas załadunku tankowca H. K., 2.raport  z badania pomiarów stężenia węglowodorów na wlocie i wylocie z VRU podczas załadunku tankowca m/t N. W. w dniach  25-26.08.2002r. Umowa z dnia 30.07.1999r. przewidywała gwarancję pozwanego na parametry emisyjne  w okresie 36 miesięcy od daty uruchomienia. W związku z tym, że w okresie gwarancyjnym pozwany dokonał istotnej naprawy rzeczy objętej gwarancją, okres gwarancyjny rozpoczął swój bieg od nowa od chwili zwrotu pomp po naprawie, zgodnie z treścią przepisu art.581 par.1 kodeksu cywilnego polskiego, który zgodnie z klauzulą 30.3 umowy z dnia 30.07.1999r. jest prawem materialnym właściwym dla tego kontraktu. Chcąc ustalić przyczyny wadliwej pracy instalacji, powód zlecił wykonanie ekspertyzy technicznej stanu instalacji firmie P. Sp. z o.o.. Eksperci stwierdzili, iż wskazanym jest dokonanie szeregu zmian w instalacji. (W przypadku kwestionowania treści ustaleń ekspertyzy przez pozwanego lub na żądanie Zespołu Orzekającego powód dostarczy kopię przedmiotowej ekspertyzy.)  Zgodnie z treścią klauzuli 18.3 umowy z dnia 30.07.1999r., powód powiadomił pozwanego o nieutrzymywaniu parametrów emisyjnych w okresie 36-miesięcznej gwarancji emisyjnej i, w oparciu o ustalenia ekspertów, sformułował listę wad, których usunięcie wymagało wykonania określonych czynności. Dowód: pismo powoda z dnia 14.01.2003r. W powołanym wyżej piśmie powód wezwał również pozwanego do podjęcia w terminie czterech dni, zgodnie z treścią klauzuli 18.3 umowy z dnia 30.07.1999r., prac zmierzających do usunięcia wad instalacji. Pozwany nie podjął, ani w zakreślonym terminie ani później,  żadnych czynności faktycznych zmierzających do usunięcia wad. W takiej sytuacji faktycznej powód podjął działania, do których był uprawniony na podstawie klauzuli 18.3 umowy z dnia 30.07.1999r.. tzn. do usunięcia wad lub zlecenia usunięcia wad we własnym zakresie i do obciążenia kosztami pozwanego. Koszty dotychczas poniesione przez powoda w związku z usuwaniem wad instalacji są przedmiotem niniejszego pozwu. Powód zlecił wykonanie badania technicznego stanu jednej z rzekomo naprawionych przez pozwanego pomp. Wykazało ono, iż nie tylko nie została ona naprawiona, ale, że jej stan techniczny stanowił zagrożenia dla funkcjonowania instalacji. Dowód: ekspertyza K.  z dnia 20.102003r. i szereg innych ekspertyz dołączonych do pozwu. Koniecznym była zatem natychmiastowa naprawa wszystkich sześciu pomp, którą pozwany zlecił firmie K., która współpracowała z dostawcą pomp firmy VOS Process System. Koszty remontów w tym zakresie stanowią zasadniczą część dotychczas poniesionych kosztów. Dokonano również wymiany węgla aktywnego i utylizacji węgla zużytego, przy czym koszty dokonania tej ostatniej czynności obciążają pozwanego na podstawie klauzuli 2.1 pkt i) umowy z dnia 30.07.1999r. Dowód: klauzula 2.1 pkt i) (s.9 umowy) i zestawienie kosztów wraz z kopiami faktur. W związku z tym, iż instalacja w dalszym ciągu nie osiągnęła umownych parametrów emisyjnych, powód zlecił wykonanie prac naprawczych firmie J., która na podstawie umowy z dnia 3.11.2004r. wykonała diagnozę stany technicznego instalacji oraz zobowiązała się do opracowania projektu technicznego i wykonania prac montażowych wraz z dostawą niezbędnych urządzeń. Już poniesiony koszt w związku z tą umową wynosi 25.000 USD (98.360 PLN), natomiast dalsze koszty wykonania umowy nie mogą przekroczyć równowartości 700.000 USD. Powód dochodzi niniejszym pozwem pierwszej z tych kwot, przy czym zastrzega sobie prawo zmiany powództwa w przypadku ustalenia ostatecznej kwoty niższej niż 700.000 USD. W dacie złożenia pozwu trwają negocjacje z firmą J. Dowód: umowa z J. z dnia 3.11.2004r. Powód wykonał również obowiązek umowny dołożenia wszelkich starań w celu polubownego rozstrzygnięcia sporów, przewidziany w klauzuli 30.1 i 30.2 umowy. Powód i pozwany zgodnie ustalili datę 17.05.2002r. jako datę rozpoczęcia bezpośrednich nieformalnych negocjacji. Mimo wymiany obszernej korespondencji nie doszło do polubownego załatwienia spraw spornych, wobec czego powód zawiadomił pozwanego pismem z dnia 29.01.2003 o uznaniu, iż 30-dniowy okres na negocjacje, przewidziany klauzulą 30.2 umowy został, został wyczerpany. Dowód: kopia notatki ze spotkania stron w dniu 17.05.2002r. i pismo powoda z dnia 29.01.2003r. W dniu 30.04.2004r. powód przesłał pozwanemu przedsądowe wezwanie do zapłaty kwoty 552.399,40 PLN, stanowiącej zwrot dotychczas poniesionych przez powoda kosztów związanych z usuwaniem wad instalacji odzysku oparów węglowodorowych. Pozwany potwierdził otrzymanie wezwania pismem z dnia 7.05.2004r., w którym odmówił dokonania zapłaty żądanej kwoty. Dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 30.04.2004r. i pismo pozwanego z dnia 7.05.2004r. Biorąc pod uwagę powyższe, powód jest w pełni uprawniony do wystąpienia z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu do Międzynarodowego Sądy Arbitrażowego w Gdyni. Uwzględniając powyższe wywody, wnoszę jak w petitum pozwu.   

 

 Załączniki:

  1. wyciag z KRS
  2. Umowa z dnia 30.07.1999r.
  3. Raporty z badania emisji węglowodorów w trakcie załadunku statku H. K.  
  4. Raporty z badania emisji węglowodorów w trakcie załadunku statku N. W.
  5. Pismo powoda z 14.01.2003r.
  6. Ekspertyza K. z 20.10.2003r. i inne ekspertyzy załączone do pozwu
  7. Zestawienie kosztów z kopiami faktur
  8. Umowa z J. z 3.11.2003r.
  9. Kopia notatki ze spotkania z 17.05.2002r.
  10. Pismo powoda z dnia 29.01.2003r.
  11. Wezwanie do zapłaty z dnia 30.04.2004r.
  12. Pismo pozwanego z dnia 7.05.2004r.