Przepis art.246 kodeksu spółek handlowych wprowadza kwalifikowaną postać większości 2/3, wymaganej dla podjęcia uchwały o zmianie umowy spółki. Zgodnie z treścią par.3, w przypadku gdy uchwała zmieniająca umowę spółki zwiększa świadczenia wspólników lub uszczupla prawa udziałowe bądź prawa przyznane osobiście poszczególnym wspólnikom, wymagana jest zgoda wszystkich wspólników, których dotyczy. Oznacza to, że oprócz większości 2/3 głosów, uchwała powinna być zaakceptowana, poprzez głosowanie za, przez tych wspólników, których prawa lub świadczenia mają być zwiększone lub uszczuplone. Sami wspólnicy, należący do tej kategorii, nie mogą zmienić umowy spółki bez większości 2/3 głosów. W przypadku umowy spółki z o.o, przynającej wszystkim wspólnikom prawem pierwszeństwa, pojawia sie inna jakościowo sytuacja, a mianowicie przyznanie uprawnienia wszystkim wspólnikom, a nie poszczególnym. Zapisy umowy spółki nie prowadzą zatem do stworzenia kategorii udziałów uprzywilejowanych w opozycji do nieuprzywilejowanych. Istnienie takiej szczególnej kategorii wspólników uprzywilejowanych jest podstawową przesłanką stosowania przepisu art.246 par.3 ksh (wymaga ich zgody na zmianę umowy spółki w części dotyczącej ich uprawnień). Jednocześnie zmiana umowy spółki z o.o., polegająca na wykreśleniu zapisu wprowadzającego prawa pierwszeństwa, nie wprowadza żadnego zróżnicowania podmiotowego tego prawa (przyznając np. prawo pierwszeństwa wspólnikom posiadającym więcej niż 10 udziałów), zatem również nie prowadzi do uprzywilejowania poszczególnych wspólników kosztem pozostałych. Można zasadnie przyjąć, iż zmiana umowy spółki z o.o. w części dotyczącej wykreślenia zapisu o prawie pierwszeństwa, powinna być dokonana uchwałą podjętą większością 2/3 głosów oddanych, co stanowi zasadę w przypadku zmian umowy spółki. Rozwiązania wyjątkowego w tej sytuacji nie możemy stosować, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki przewidziane w art.246 par.3 ksh. Przyjęcie przeciwnego poglądu prowadziłoby nadto do naruszenia przepisu art.20 ksh, nakazującego traktowanie wspólników jednakowo w takich samych okolicznościach. Przepis ten stanowi realizację warunku przewidzianego w art.42 Drugiej Dyrektywy EWG dotyczącej Kapitału Spółki z 13.12.1976r., który nakazuje równe traktowanie wspólników, którzy mają w spółce jednakową pozycję prawną.