stan na 7.09.2003r.

Przedmiotowy przepis określa minimalną treść wniosku o przyznanie nagrody rocznej prezesowi zarządu, formułowanego i składanego do zgromadzenia wspólników przez radę nadzorczą. Wniosek powinien zawierać ocenę działań prezesa w oparciu o wyniki finansowe spółki i stopień realizacji innych zadań z uwzględnieniem warunków makroekonomicznych funkcjonowania spółki oraz aspektu porównawczego do roku poprzedzającego. Ocena powinna powoływać się na podstawowe wskaźniki ekonomiczne, spośród których ustawa wymienia przykładowo zyski lub strata netto, wskaźnik poziomu kosztów, rentowność obrotu netto. Ustawa nie wprowadza żadnych kwantyfikacji oceny, przez co należy rozumieć brak wskazania czy np. zysk netto ma być duży i jak duży. To samo dotyczy kwestii jaka ocena wskaźników finansowych pozwala argumentować za przyznaniem nagrody rocznej. Prima facie nasuwa się wniosek, że tylko tzw. dobre wyniki finansowe mogą być przesłanką pozytywną wniosku. Z drugiej jednak strony nie można pomijać drugiego kryterium, powołanego w treści przepisu, a mianowicie stopnia realizacji innych zadań. Z punktu widzenia logiki formalnej w treści przepisu występuje koniunkcja, zatem obie przesłanki powinny być spełnione łącznie. Taki wynik uzyskuje się dokonując wykładni językowej przedmiotowego przepisu.  Należy podkreślić, iż wynik wykładni językowej nie odnosi się do wszystkich możliwych sytuacji faktycznych, przede wszystkim nie może dotyczyć sytuacji, gdy realizacja innych zadań wpływa na wyniki finansowe. Subsumpcja takiego stanu faktycznego wymaga, jak się wydaje, zastosowania wykładni wyższego stopnia. Należy jednak podkreślić, iż nawet na poziomie wykładni językowej nie można uznać, iż ustawa uniemożliwia wnioskowanie o przyznanie nagrody rocznej w przypadku np. tzw. złych wyników finansowych lub tzw. złego stopnia realizacji innych zadań. Ustawa milczy w tym zakresie pozostawiając ocenę merytoryczną radzie nadzorczej, wyrażoną w uzasadnieniu wniosku, i zgromadzeniu wspólników, wyrażoną w uchwale przyznającej nagrodę roczną. Zastosowanie wykładni wyższego stopnia, w tym przypadku wykładnię celowościową, pozwala wskazać na dodatkowe kryterium, którym mogą posłużyć się oba organy oceniające. Kryterium tym jest szeroko rozumiany interes spółki, którym powinien się kierować prezes w trakcie swojej  działalności. Jeśli zatem wskaźniki finansowe są liczbowe niższe (lub niewysokie), ale jednocześnie stopień realizacji innych zadań (np. restrukturyzacja zatrudnienia lub odtworzenie majątku produkcyjnego) jest wysoki, można uznać, iż wnioskowanie o nagrodę jest uzasadnione w oparciu o cel regulacji przedmiotowego przepisu. Restrukturyzacji lub odtworzenie wpływa ze względu na koszty na wynik finansowy w danym roku, jednak w następnych latach pozwoli spółce skutecznej funkcjonować na rynku. Ta wykładnia wskazuje również na motywacyjny charakter regulacji ustawowej, zachęca bowiem do podejmowania  działań, których efekt niekonieczne musi nastąpić w jednym roku. Takie działania służą również interesowi spółki.